Ministranci i lektorzy

Nasza wspól­no­ta to jedna z kilku grup dzia­łają­cych przy pa­rafii Ze­sła­nia Ducha Świę­te­go w Otwoc­ku. Je­żeli cho­dzi o jej hi­sto­rię, to liczy sobie tyle, co po­słu­ga dusz­pa­ster­ska Księ­ży Pal­lo­ty­nów w Otwoc­ku, czyli prze­szło 50 lat. Obec­nie do tej grupy przy­na­le­ży 50 chłop­ców i męż­czyzn. W za­leż­no­ści od wieku, po­dzie­leni są oni na po­szcze­gól­ne stop­nie: a­spi­ran­ci, kan­dy­daci na mi­nistran­tów, mi­nistran­ci, lek­to­rzy i mi­nistran­ci se­nio­rzy. Nad wspól­no­tą czuwa i o­pie­ką dusz­pa­ster­ską o­ta­cza, ks. Paweł Zieja SAC.

Głów­nym za­daniem Li­tur­gicz­nej Służ­by Oł­ta­rza jest mi­nistra­re tzn. w tłu­ma­cze­niu z ję­zy­ka ła­ciń­skie­go: słu­żyć, po­słu­gi­wać, po­ma­gać. Wy­ra­żamy to w po­słu­dze pod­czas Mszy świę­tych, jak i w cza­sie in­nych waż­nych na­bo­żeństw li­tur­gicz­nych. Po­nad­to je­steśmy zo­bowią­za­ni, by przy­naj­m­niej raz w ty­go­dniu pod­czas dni po­wsze­dnich peł­nić służ­bę i być po­mocą dla ka­płana spra­wu­ją­ce­go Eu­cha­ry­stię. Po­dej­mowa­ne przez mi­nistran­tów dy­żu­ry w ty­go­dniu mają na celu przede wszyst­kim po­głę­bie­nie re­la­cji z Bo­giem, a także są wy­ra­zem od­powie­dzial­no­ści i tro­ski mi­nistran­ta o li­tur­gię Mszy świę­tej. Po­ma­ga nam w tym sta­tus, który wspól­nie wy­pra­co­wali­śmy i pod­pi­sa­liśmy. W za­leż­no­ści od po­trzeb i po­szcze­gól­nych wy­da­rzeń Roku Li­tur­gicz­ne­go mi­nistran­ci włą­cza­ją się czyn­nie i chęt­nie w różne prace, np. przy­go­towa­nie de­ko­ra­cji świą­tecz­nych w ko­ście­le i fe­sty­nu pa­rafial­ne­go, ro­bie­nie ka­dzi­de­łek na Uro­czy­stość Obja­wie­nia Pań­skie­go, sys­te­ma­tycz­ne zbiór­ki do pu­szek ofiar na do­ży­wia­nie dzie­ci ze Sz­ko­ły Pod­sta­wowej nr 12, roz­prowa­dzanie zni­czy przed u­ro­czy­sto­ścią Wszyst­kich Świę­tych itp.

Dla do­bre­go dzia­łania wspól­no­ty, co ty­dzień w so­boty, w go­dzi­nach przed­po­łu­dniowych od­by­wa­ją się spo­tka­nia, tzw. zbiór­ki mi­nistranc­kie. Zbie­ra­my się w róż­nych miej­scach, w za­leż­no­ści od te­ma­tu zbiór­ki. Czę­sto jest to ko­ściół, gdzie ćwi­czy­my po­sta­wy, czyn­no­ści li­tur­gicz­ne. Innym razem salka mi­nistranc­ko-o­a­zowa, w któ­rej o­ma­wiamy ważne spra­wy zwią­za­ne ze zbli­ża­ją­cy­mi się wy­da­rze­niami, u­sta­lamy stra­te­gię dzia­łania, czy też roz­ma­wiamy o Bogu i na­szej wie­rze po­przez za­bawę, słu­cha­nie, pi­sa­nie, czy­ta­nie, czy o­glą­da­nie. Mamy stół do te­ni­sa sto­łowe­go i pił­ka­rzy­ki, gdzie mo­że­my prze­dłu­żyć nasze bycie razem. Nie o­gra­ni­czamy się tylko do bu­dyn­ków ko­ściel­nych. Od 2 lat spo­ty­ka­my się na sali gim­na­stycz­nej, gdzie gramy w piłkę nożną. Jeź­dzi­my na wy­ciecz­ki ro­we­rowe. Gdy jest pięk­nie i cie­pło spo­ty­ka­my się w al­tan­ce w przy­ko­ściel­nym parku, na o­gni­sku i gril­lu.