Pod­czas każ­dej Mszy św. gro­ma­dzi­my się, by świę­to­wać zmar­twych­wstanie Ch­ry­stu­sa. Jest jed­nak taki czas, kiedy spo­ty­ka­my się razem, aby roz­pa­mię­ty­wać mękę Je­zu­sa. Dziś, w pią­tek po­prze­dza­ją­cy Wiel­ki Ty­dzień, wspól­no­ta Pa­rafii Ze­sła­nia Ducha Świę­te­go i Św. Win­cen­tego à Paulo, jak co roku u­czest­ni­czy­ła w Dro­dze Krzy­żo­wej, która prze­szła u­li­ca­mi Otwoc­ka.

„Droga Pięknego Życia” to myśl przewodnia tegorocznej Ekstremalnej Drogi Krzyżowej. Jak w latach ubiegłych, nasz kościół stał się 16 marca początkiem tej drogi. Do przejścia było od 40 do 75 km. 

W późnych godzinach wieczornych świątynia wypełniła się tymi, którzy przez całą noc, w samotności chcieli rozważać treść bolesnej drogi Chrystusa. Wielu z nich wyruszało niosąc ze sobą intencje, inni chcieli zmierzyć się ze słabościami swojego ciała, inni zaś czuli, że to jest ich sposób modlitwy. Poniższa relacja fotograficzna ogranicza się jedynie do Mszy św., która poprzedziła Drogę Krzyżową, bo przecież nie można towarzyszyć czyjejś samotności. 

W po­nie­dzia­łek, 22 stycz­nia 2018 roku, ob­chodzi­liśmy Uro­czy­stość Św. Win­cen­tego Pal­lot­tie­go – za­ło­ży­cie­la Zjed­no­czenia Apo­stol­stwa Ka­to­lic­kie­go. Mszy św. prze­wod­ni­czył ks. abp. Ta­de­usz Wojda SAC – Me­tro­poli­ta Bia­ło­stoc­ki, kon­ce­lebrowa­li: ks. abp. Edward Ozo­row­ski, po­zosta­li go­ście i o­twoc­cy dusz­pa­ste­rze.

— Ma­ry­jo, przy­cho­dzisz do nas jako Matka, a miej­sce Matki jest za­wsze przy dziec­ku. A więc przy­bywasz, jako Matka, aby być razem z dzieć­mi, z tymi, które wier­nie po­dą­ża­ją za Je­zu­sem, ale i z tymi dzieć­mi, które w dro­dze się za­gu­bi­ły. Przy­bywasz, aby być z dzieć­mi zdro­wy­mi, u­śmiech­nię­ty­mi i tymi, które pła­czą, któ­rych serce jest roz­dar­te. Przy­cho­dzisz, jako Matka, aby wsłu­chać się w głos two­ich dzie­ci — tymi sło­wa­mi ks. Krzysz­tof Wojda SAC, pro­boszcz, po­wi­tał w pro­gach ko­ścioła Ze­sła­nia Ducha Świę­te­go w Otwoc­ku Ma­ry­ję w ja­sno­gór­skim wi­ze­run­ku, piel­grzy­mu­ją­cym po pa­rafiach Die­cezji War­szaw­sko-Pra­skiej.

Wielu z nas pamięta posugę diakońską, a potem uroczystości prymicyjne ks. Sławomira Łubiana SDB, a dziś z radością przyszło nam świętować jubileusz 25-lecia sakramentu święceń. Dziękujemy Panu Bogu za ten czas służbu kapłańskiej ks. Sławomira. Dołączamy się do wszystkich życzeń, które dziś popłynęły podczas Mszy św. sprawowanej przez Jubilata. Niech dobry Bóg błogosławi na kolejne lata posługi w Kościele.