Msza św. Wieczerzy Pańskiej

Czy rozumiecie, co wam uczyniłem? […]
Jeżeli więc Ja, Pan i Nauczyciel, umyłem wam nogi,
to i wy powinniście sobie nawzajem umywać nogi.
(J 13, 14)

Mszą świę­tą Wie­czerzy Pań­skiej roz­poczę­li­śmy Świę­te Tri­du­um Pa­schal­ne – naj­waż­niej­szy czas w całym roku li­tur­gicz­nym. Tego wie­czo­ru wspo­mi­na­liśmy Ostat­nią Wie­czerzę, pod­czas któ­rej Pan Jezus u­sta­no­wił Eu­cha­ry­stię i sa­krament ka­płań­stwa, a także po­zosta­wił swoim u­czniom przy­ka­zanie mi­ło­ści. Sz­cze­gól­nym zna­kiem tej mi­ło­ści jest ob­rzęd u­my­cia nóg, przy­po­mi­na­ją­cy, że Ch­ry­stus przy­szedł, aby słu­żyć.

Jed­nak­że li­tur­gia pro­wa­dzi nas od Wie­czer­nika wprost ku ta­jem­ni­cy męki: po Ko­mu­nii Naj­święt­szy Sa­krament zo­stał prze­niesio­ny do oł­ta­rza ad­o­racji, gdzie wier­ni trwa­my na mo­dli­twie, to­wa­rzy­sząc Je­zu­so­wi w go­dzi­nie Jego męki.