Ponad 50 pąt­ni­ków wy­ru­szyło 17 paź­dzier­nika 2026 r. na piel­grzy­mi szlak do Sank­tu­arium św. An­to­niego w Ra­decz­ni­cy. Wśród u­czest­ni­ków prze­wa­żali se­niorzy, któ­rym to­wa­rzy­szyli człon­kowie ich ro­dzin. Był to wy­jąt­ko­wy dzień, pełen mo­dli­twy, ser­decz­no­ści i wspól­nego prze­ży­wa­nia Bożej o­bec­no­ści. Opie­kę du­cho­wą nad piel­grzy­ma­mi spra­wo­wali ks. Sła­wo­mir Ra­dul­ski SAC pro­boszcz na­szej pa­rafii oraz br. An­to­ni Rut­kow­ski SAC.

Nasze spo­tka­nie roz­poczę­li­śmy od Mszy św., po­wie­rza­jąc Bogu nasze in­ten­cje, ro­dziny i co­dzien­ne spra­wy. Na­stęp­nie oj­ciec ber­nar­dyn przy­bli­żył nam hi­sto­rię sank­tu­arium, jego du­cho­we bo­gac­two oraz kult św. An­to­niego. Nie za­brakło rów­nież chwi­li na od­wie­dzenie skle­pi­ku z pa­miąt­kami, gdzie piel­grzy­mi na­by­li de­wo­cjona­lia zwią­za­ne ze św. An­to­nim, które zo­sta­ły po­świę­cone.

Pięk­na, sło­necz­na po­goda to­wa­rzy­szyła nam przez cały dzień, do­da­jąc spo­tka­niu jesz­cze wię­cej uroku. Był czas na a­ro­matycz­ną kawę, ser­decz­ne roz­mowy, u­śmie­chy i bu­do­wa­nie re­la­cji. Bo prze­cież piel­grzy­mo­wa­nie to nie tylko wspól­na droga do świę­te­go miej­sca, ale także o­ka­zja do bycia razem, dzie­lenia się do­brem i wza­jem­nej życz­li­wo­ści. Ko­lej­nym punk­tem pro­gra­mu było wspól­ne o­gni­sko i po­czę­stu­nek przy dźwię­kach mu­zy­ki chrze­ści­jań­skiej. W cie­płej, ra­do­snej at­mos­fe­rze mo­gli­śmy od­począć, po­roz­ma­wiać i jesz­cze moc­niej po­czuć, jak pięk­nym darem jest wspól­no­ta.

To wy­da­rze­nie od­by­ło się pod Ho­norowym Pa­tro­natem Pre­zy­den­ta Mia­sta Otwoc­ka i zo­sta­ło do­fi­nan­sowane w ra­mach pro­jek­tu „Ak­tyw­ny se­nior to po­god­ny se­nior”. Ser­decz­nie dzię­ku­je­my!

Naj­pięk­niej­szym pod­su­mowa­niem tego dnia były chwi­le po­że­gna­nia. W o­czach wielu u­czest­ni­ków po­ja­wi­ło się wzru­sze­nie, a sło­wom wdzięcz­no­ści nie było końca. Piel­grzy­mi dzię­ko­wa­li za ten pięk­ny, Boży czas, za moż­li­wość wspól­nej mo­dli­twy, roz­mowy i ra­do­ści. Nie za­brakło też py­ta­nia: „Kiedy ko­lej­ny wy­jazd?” I chyba wła­śnie to py­ta­nie jest naj­lep­szym do­wodem na to, że ten dzień po­zosta­nie w na­szych ser­cach na długo.

Dzię­ku­je­my wszyst­kim u­czest­ni­kom za wspól­nie spę­dzo­ny czas, o­twar­tość i pięk­ną at­mos­fe­rę. Niech dobro, któ­re­go do­świad­czy­liśmy, to­wa­rzy­szy nam każ­de­go dnia, a św. An­to­ni niech o­ta­cza nas swoją o­pie­ką i wsta­wien­nic­twem. Do zo­ba­cze­nia na ko­lej­nym piel­grzy­mim szla­ku